उपशुभ् — {upa-√śubh} Ā. {-śobhate} (p. {-śumbhamāna} BhP.) to be beautiful or brilliant BhP. v, 17, 13 Hit.: Caus. P. {-śobhayati}, to adorn, ornament MBh. VarBṛS. &c
इन्हें भी देखें : शुभ्, भूष्, अलङ्कृ, विभूष्, समलंकृ, अतिभूष्, अभिभूष्, मण्ड्, मङ्क्, संशुभ्, उपशुभ्;
e59igr
rrwqi4
yszk01
lyii08
w1fnvw
0tjad5
1ybkxh
qfujgg
pc5nqo
384v90