संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


हिन्दी — अंग्रेजी

उपपद — prefix (Noun)

Monier–Williams

उपपद — {upa-pada} n. a word standing near or accompanying another to which it is subordinate (either a subordinate word in a compound {but not in a Bahu-vrīhi compound} generally forming the first member, or a discriminative appellation at the end of proper names, as {varman}, {śarman} &c##or a preposition, particle &c. prefixed to a verb or noun##or a secondary word of any kind which is governed by or limits the general idea contained in the principal word) Pāṇ. VPrāt. Sarvad##({vṛkṣāḥ kalpô-papadāḥ}, 'those trees which have the word' {kalpa} as accompanying word', = {kalpa-vṛkṣāḥ} Śiś. iii 59##xvi, 40)##a bit, little L

इन्हें भी देखें : उपपद्; उपपदसमास; सञ्जन्, प्रसञ्जन्, सम्पद्, समापद्, प्रतिपद्, सम्भू, आपद्, उपजन्, सम्प्रवृत्, उपपद्, समुत्पद्, उपगम्, उपे, घट्, निपत्, पत्, सम्पत्, समुपे; प्रविश्, उपविश्, उपाविश्, आविश्, विविश्, अन्वाविश्, अनुप्रपद्, आगम्, आया, प्रया, अभ्युपे, अभ्यवगाह्, अवस्था, आपद्, आश्रि, आवस्, उपपद्, उपप्रसद्, उपसंचर्, उपसंव्रज्, विगाह्, समारुह्, समाश्रि, समे, संगाह्, सम्प्रगाह्, संप्रगाह्, सम्प्रपद्, व्याविश्, प्रतिपद्, अध्यावस्, प्रपद्, आप्, पदं कृ, लङ्घ्;

These Also : definite article; definite article; prefix;