संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


आहत्य

लेकर‚ मिलाकर

including

संस्कृत — हिन्दी

आहत्य — विद्यमानं गणयित्वा।; "विवाहसमारम्भे आहत्य पञ्चशताः जनाः आसन्।" (adverb)

Monier–Williams

आहत्य — {ā-hatya} ind. p. having struck or beaten, striking, hitting

इन्हें भी देखें : आहत्यवचन; आहत्यवाद; अवारोपणम्, अवाहरणम्, अवचयनम्; शङ्करः; लीलावती; लीला; स्प्रिङ्ग-फेल्स-आम्रः; लक्षम्, आखेटः; पञ्च, पाण्डवः, शिवास्यम्, इन्द्रियम्, स्वर्गः, व्रताग्निः, महापापम्, महाभूतम्, महाकाव्यम्, महामखः, पुराणलक्षणम्, अङ्गम्, प्राणाः, वर्गः, इन्द्रियार्थः, बाणः; नव;