संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

आश्रमवासिन् — यः आश्रमे निवसति।; "आश्रमवासिनः साधकाः प्रातः चतुर्वादनतः रात्रौ नववादनपर्यन्तं यावत् साधनां कुर्वन्ति।" (adjective)

Monier–Williams

आश्रमवासिन् — {vāsin} or m. an inhabitant of a hermitage, an ascetic