संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अस्म — {asma} (fr. {a-sma}), a pronom. base from which some forms (dat. {ásmai}, or {asmaí} abl. {asimāt} loc. {asmin}) of {idám} (q.v.) are formed##also the base of the first person pl., acc. {asmān} [= ?], instr. {asmābhis} dat. {asmábhyam} abl. {asmát}, in later, language also {asmat-tas} [MBh. &c.], gen. {asmākam} [exceptionlly {asmāka} RV. i, 173, 10 AV.], loc. {asmāsu}##dat. loc. {asmé} (only RV. AV. VS.)

इन्हें भी देखें : अस्मत्रा; अस्मद्रुह्; अस्मेहिति; अस्मत्; अस्मत्प्रेषित; अस्मत्सखि; अस्मद्; अस्मद्देवत्य; प्रकारः, रूपम्; जहाजीखड्गः; वामपन्थी; जलसंसाधनमन्त्री;

These Also : incoherently; chastity; egotism; identity; pride; unmemorable; vanity;