संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


अवितथ

सत्य‚ जो झूठा न हो‚ अमोघ

true, that which is not false, unfailing

शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

अवितथ — {a-vitatha} mfn. not untrue, true MBh. &c##not vain or futile, below##({am}), ind. not falsely, according to truth Mn. ii, 144 MBh. iii, 11946, &c##({ena}), ind. id. Up. MBh. v, 1692, ({ājñam}) {avitathāṃ} √1. {kṛ}, or {avitathī} √1. {kṛ}, 'to make true or effective', fulfil (an order)##({am}), n. a species of the Atyashṭi metre

इन्हें भी देखें : अवितथक्रिय; अवितथाभिसन्धि; अवितथि; अवितथेहित; सत्यम्, सत्या, सत्यः, यथार्थम्, अवितथः, अवितथम्, अवितथा, अकृत्रिमः, अकृत्रिमा, अकृत्रिमम्, गतालीकः, गतालीका, गतालीकम्, निर्मायिकः, निर्मायिकम्, निर्मायिकः, अकपटः, अकपटम्, अकपटा, निष्कपटी, निष्कपटः, ऋतम्, सम्यक्, तथ्यम्; सत्यम्, तथ्यम्, ऋतम्, सम्यक्, अवितथम्, तत्त्वम्, तत्त्वार्थम्, यथार्थवचमन्, याथार्थ्यम्, सत्त्वम्, सत्ता, परमार्थः, पूतम्;