संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अवमृज् — {ava√mṛj} {-mārṣṭi} (ind p. {mṛjya}) to wipe or rub off Comm. on TBr##to wipe or rub, clean by wiping ŚBr. &c.: Pass. (Pot. {-mṛjyeta} with the sense of Ā.) to rub one's (limbs, {gātrāṇi}) MBh. xiii, 5006

इन्हें भी देखें : अवमृज्, अपमृज्, मृज्, विलोपय; शिष्य, अवशिष्य, समवशिष्य, परिशिष्य; घृष्, अवघृष्, अभिविमृज्, अवमृज्, कष्, आक्ष्णु; अवमृज्, अपमृज्, लुप्;