संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


हिन्दी — अंग्रेजी

अवतारण — incarnation (Noun)

Monier–Williams

अवतारण — {ava-tāraṇa} n. causing to descend R. &c##taking or putting off Kād##'removing' (as a burden), {bhārâvat}, descent, appearance (= {ava-taraṇa}) MBh. i, 312 and 368, translation L##worship L##possession by an evil spirit L##the border of a garment L

इन्हें भी देखें : अवतारणम्; भूतसंचारः, भूतसञ्चारः, भूतक्रान्तिः, भूतविक्रिया, भूताभिषङ्गः, भूतावेशः, भूतोपसर्गः, पिशाचबाधा, ग्रहणम्, अभिघर्षणम्, अभिधर्षणम्, अवतारणम्, आवेशनम्, ग्रहागमः;

These Also : incarnation;