संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अवगुण्ठन — {ava-guṇṭhana} n. hiding, veiling Mṛicch. Kād##(often {kṛtâvaguṇṭhana}, 'enveloped in')##a veil Sāh. &c##a peculiar intertwining of the fingers in certain religious ceremonies L##sweeping L

इन्हें भी देखें : अवगुण्ठनवत्; अवगुण्ठनम्, अवगुण्ठितमुद्रा; अवगुण्ठनम्, अवगुण्ठिका; विदरम्, नागद्रुमम्, अहिजिह्वा; अवगुण्ठनम्, अवगुण्ठिका।;