संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


अरिन्

पहिया‚ चक्र‚ अरों वाला

wheel (spoked)

Monier–Williams

अरिन् — {arin} {i} n. 'having spokes', a wheel, discus BhP. RāmatUp

अरिन् — {arin} {i} n. {ara}

इन्हें भी देखें : शत्रुघ्न, अरिमर्दन, रिपुनिपातिन्, इर्य, परभेदक, रिपुसूदन, शत्रुनाशकृत्, अरिन्दम;