संस्कृत — हिन्दी
अमित्र — यः मित्रं नास्ति।; "अमित्रेण मनुष्येण ह्यः एव परिचयः जातः।" (adjective)
Monier–Williams
अमित्र — {amítra} {as}, {ā} mf. (fr. √{am} [Uṇ. iv, 1 73] or perhaps {a-mítra}, not a friend [Pāṇ. 6-2, 116, 'not having a friend'], but {abhyamitrīṇa}, &c.) an enemy, adversary, foe RV. &c., (mfn.), not having a friend
इन्हें भी देखें :
अमित्रखाद;
अमित्रघात;
अमित्रघातिन्;
अमित्रघ्न;
अमित्रजित्;
अमित्रतम्पन;
अमित्रता;
अमित्रदम्भन;
शत्रुः, रिपुः, वैरिः, सपत्नः, अरिः, द्विषः, द्वेषणः, दुर्हृद्, द्विट्, विपक्षः, अहितः, अमित्रः, दस्युः, शात्रवः, अभिघाती, परः, अरातिः, प्रत्यर्थो, परिपन्थी, वृषः, प्रतिपक्षः, द्विषन्, घातकः, द्वेषी, विद्विषः, हिंसकः, विद्विट्, अप्रियः, अभिघातिः, अहितः, दौहृदः;
बन्धुहीन, अबन्धु, असहाय, निरालम्ब, विसुहृद्, अमित्र, असुहृद्;
These Also :
unfriendly;
unfriendliness;