संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अभ्यर्थ् — {abhy-√arth} Ā. (Opt. 2. sg. {-arthayethās}##rarely P., e.g. fut. {-arthayiṣyati} Kathās.) to request, ask for (acc. or dat. or loc. or in comp. with {artham}) MBh. iii, 16990, &c##( also {abhy-√art}.)

इन्हें भी देखें : अभ्यर्थ्य; प्रार्थ्, अभ्यर्थ्, सम्प्रार्थ्, निविद्, विज्ञा;