संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

अभिभू — स्पर्धादिषु प्रतिस्पर्धिनः पराजयानुकूलः व्यापारः।; "द्विचक्रिकास्पर्धायां महेशः सूरजम् अभ्यभवत्।" (verb)

Monier–Williams

अभिभू — {abhi-√bhū} to overcome, overpower, predominate, conquer, surpass, overspread##to attack, defeat, humiliate##to approach, come near to (acc.) RV. iv. 31, 3 AV##to be victorious or prospering in (loc.) RV. v, 37, 5

अभिभू — {abhi-bhū} mfn. one who surpasses, a superior (with or without acc.) RV. AV. VS##(Compar. {abhibhūtara} RV. viii, 97, 10)##({us}), m. N. of a month Kāṭh##({ūs}), m. N. of a die TS. Kāṭh##of a prince of the Nāgas PārGṛ

इन्हें भी देखें : अभिभूत; अभिभूति; अभिभूत्योजस्; अभिभूय; अभिभूवन्; कामेच्छा; पराभू, पराजि, अभिभू, विफलीभू; पराभू, पराजि, अभिभू; वशीकृत, वशीभूत, अधीन, अभिभूत; पराजित, पराभूत, अभिभूत, पराहत, परास्त, कृतध्वंस, जित; शुभ्, भूष्, अलङ्कृ, विभूष्, समलंकृ, अतिभूष्, अभिभूष्, मण्ड्, मङ्क्, संशुभ्, उपशुभ्; वस्तुः, भूतम्, अभिभूतम्, सत्त्वम्, सत्ता, भावः;

These Also : overwhelmed; sweep over; transported; overcome; possess;