संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अभिपद् — {abhi-√pad} to come near or towards, approach##to approach (a deity) for imploring her help Śiś. ix, 27##to come up (as an auxiliary), assist##to seize, catch, overpower, master RV. x, 71, 9 ŚBr. &c##to take possession of Mn. i, 30, &c##to accept R##to undertake, devote one's self to (acc.)

इन्हें भी देखें : अभिपद्म; स्वीकृ, अंगीकृ, उरीकृ, ऊरीकृ, अभ्युपगम्, अभ्युपि, प्रतिपद्, प्रपद्, अध्यवसो, अभिपद्, अभिप्रपद्, इ; प्रत्यागम्, प्रतिगम्, पुनर् आगम्, निवृत्, प्रत्यावृत्, प्रतिनिवृत्, सन्निवृत्, पर्यावृत्, उपावृत्, व्यावृत्, विनिवृत्, आवृत्, पुनर् आवृत्, प्रतिया, प्रत्याया, पुनर् आया, प्रत्युपया, प्रत्ये, पुनर् ए, प्रतिक्रम्, प्रतिपद्, पुनर् अभिपद्, पुनर् उपस्था, प्रत्युपस्था, पुनर् आव्रज्; आगम्, अभ्यागम्, उपागम्, समुपागम्, अभिगम्, उपगम्, अनुपद्, प्रेष्, लिश्, आया, समाया, उपाया, अभिया, उपस्था, समुपस्था, ए, आव्रज्, अभिपद्, अभिऋ, उपक्रम्, अभिवृत्, विसृ;