संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अपावृत् — {apā-vṛt} mfn. unrestrained BhP. (cf. {án-apāvṛt}.)

अपावृत् — {apâ-√vṛt} (aor. Ā. 3. pl. {apa âvṛtsata} [v. l. {av}]) to turn or move away ŚāṅkhŚr

इन्हें भी देखें : अपावृत्त; अपावृत्ति; अपावृत्य;