संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

अपहर्तृ — यः चोरयति बलात् गृह्णाति वा।; "अस्माभिः अपहर्तारः सतर्करूपेण दृष्टव्याः।" (adjective)

Monier–Williams

अपहर्तृ — {apa-hartṛ} {tā} m. (with gen. [Mn. viii, 190, 192] or acc. [Pāṇ. 3-2, 135 Sch.] or ifc.) taking away, carrying off, stealing Mn. &c##removing (faults), expiating Mn. xi, 161

इन्हें भी देखें : अपहृत;