संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

अपहतपाप्मन् — सर्वैः पापैः मुक्तः।; "भगवतः भक्तः अपहतपाप्मा भवति।" (adjective)

Monier–Williams

अपहतपाप्मन् — {pāpman} ({ápahata-}), mfn. having the evil warded off, free from evil ŚBr