अपभू — {apa-√bhū} (Imper. {-bhavatu} and {-bhutu} [RV. i, 131, 7]##aor. Subj. 2. sg. {-bhūs}, 2. pl. {-bhūtana}) to be absent, be deficient RV. AV. TS
इन्हें भी देखें : अपभूति; अहितम्, अपकृत्यम्, अपभूतिः, अवपीडना, उपहतिः, क्षतिः, हानिः, धूर्तिः, रिष्टिः, विप्लवः;
e59igr
rrwqi4
yszk01
lyii08
w1fnvw
0tjad5
1ybkxh
qfujgg
pc5nqo
384v90