संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

अनुगामिन् — यः समानम् आचरणं करोति।; "अत्र नैके अनुगामिनः सन्ति।" (adjective)

Monier–Williams

अनुगामिन् — {anu-gāmin} mfn. following, a companion

इन्हें भी देखें : सम्भोगिन्, अनुगामिन्, अभिगामिन्; अनुयायिन्, अनुगामिन्;