संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अनाशु — {an-āśú} mfn. not quick, slow RV. ; superl. {an-āśiṣṭa} mfn. AitBr##not having quick horses RV. i, 135, 9 (Sāy. derives the word in the last sense from √2. {naś}, or √1. {aś}: {a-naśú} or {an-āśú})

इन्हें भी देखें : मन्दः, तुन्दपरिमृजः, आलस्यः, शीतकः, अनुष्णः, शीतलः, कुण्ठः, मुखनिरीक्षकः, अनाशुः;